Delftlaan Zuid in Haarlem is een project van 120 woningen (en 15 garages) verdeeld over 5 flats en 5 blokken laagbouw. De woningen worden ingrijpend gerenoveerd, zodat deze na de renovatie weer 25 jaar mee kunnen. Alphaplan verzorgt i.o.v. woningcorporatie Ymere de voorbereidingswerkzaamheden van dit project; volledige projectvoorbereiding (3D scannen, modelleerwerk, architectuur, bouwkundige inspecties, asbestinventarisaties, het maken van energielabel nieuwe toestand, het maken van verschillende soorten tekeningen etc.).
Ontwikkelaar en belegger Amvest wil woningen bouwen op de plek van de oude broodfabriek aan de Paul Krugerkade. De gemeente en Amvest hebben een intentieovereenkomst voor de ontwikkeling van deze locatie. Het plan is om de hele fabriek te vervangen, met uitzondering van het muurreliëf van Tollenaar. Dit kunstwerk blijft behouden en krijgt een markante plek in het project.
De fabriek van Quality Bakers was ooit de grootste producent van brood in Nederland. Inmiddels is de broodfabriek al een tijd buiten gebruik. Amvest wil op het terrein een nieuw woonwijkje bouwen. “Met in totaal 98 woningen, waarvan 65 rijwoningen en 33 appartementen”, vertelt ontwikkelingsmanager Margo van Aarle. De appartementen liggen aan de Paul Krugerkade. Ze hebben een parkeergarage op het maaiveld onder het gebouw. De rijtjeshuizen liggen voor een deel aan het Nelson Mandelapark aan de westkant van het gebied. Een ander deel ligt aan de nieuwe hoven of aan de zonnige zuidkant van de Werfstraat.
Ode aan de Bakker
Het project heeft de naam Tuin van Tollenaar gekregen. Het is vernoemd naar het kunstwerk van Levinus Tollenaar(1918-1970). Dat siert de muur van de voormalige broodfabriek op de hoek van de Krugerkade en het park. Het bijzondere gemetselde kunstwerk heet ‘Ode aan de Bakker’. Het beeld verschillende fases van brood bakken uit: van het zaaien van het graan tot het eten van het brood.
Het kunstwerk is gemaakt in 1964. “Het is naoorlogs erfgoed”, vertelt Ronald Fukken, werkgroep-voorzitter in het bestuur van de Historische Vereniging Haerlem. “Toen Amvest het plan voorstelde bij de gemeente, wilden wij dus graag zorgen dat het muurreliëf behouden bleef. Het is een mooi en oud kunstwerk, dat het beschermen waard is. Amvest was het daar gelukkig mee eens.”
Vermaat, Werfstraat 1967
Samenwerking
De samenwerking tussen Amvest en de Historische Vereniging Haerlem verliep prima. Ronald: “Als historische vereniging willen we de geschiedenis van Haarlem levend houden. We vinden dat het kunstwerk grote waarde heeft voor de geschiedenis van de stad. Vroeger was het ook verplicht dat bij nieuwbouw 1 tot 1,5 procent van het budget aan kunst werd besteed.” Ook pleitte de Vereniging Haerlem voor het behouden van de karakteristieke constructie van betonbogen van de voormalige broodfabriek. Dat lukte niet. “Wij zijn heel blij met het muurreliëf. Het is een mooie en oude muur, die veel waarde voor de omgeving heeft”, vertelt Margo.
Prille fase
Het plan is nog in een prille fase. Vóór de bouw kan beginnen, moet er nog een hoop gebeuren. Daar wordt ook de buurt bij betrokken. Op 1 maart was er een drukbezochte inloopavond voor de buurt. Daar presenteerde Amvest de eerste tekeningen voor het project.
Het plan voor Tuin van Tollenaar is gemaakt door een stedenbouwkundige van Atelier Quadrat. Amvest begint binnenkort met het architectonische ontwerp van de woningen en appartementen. Zodra het stedenbouwkundige plan helemaal klaar is, is de volgende stap om een nieuw bestemmingsplan te maken. Daarover mogen alle omwonenden en belanghebbenden hun mening geven tijdens een inspraakperiode. Op www.haarlem.nl/paul-krugerkade-woningbouw leest u meer over het project. Zie ook www.tuinvantollenaar.nl.
Stichting Historisch Schoten houdt zich bezig met de geschiedenis van de voormalige gemeente Schoten, nu Haarlem-Noord, door historische kennis en verhalen te vergaren en te archiveren, maar ook door de gemeente Haarlem aan te sporen de laatste resterende monumenten van Schoten voor verval te behoeden. De Stichting biedt momenteel lepeltjes aan, met de naam Schoten in twee varianten met een afbeelding van een wapen er op. Ze zijn verkrijgbaar voor € 5,00 per stuk. u kunt per mail bestellen: historischschoten@gmail.com.
Begin maart 2017 is de gevelsteen uit het voormalige raadhuis aan de Rijksstraatweg verwijderd. De steen is vergaan en restauratie is niet meer mogelijk. Het was niet moeilijk de oude steen te verwijderen, omdat deze voor een deel los in de nis stond. Dankzij de inzet van Stichting Geveltekens wordt nu hard gewerkt aan een replica, die over niet al te lange tijd zal worden geplaatst. Het oude raadhuis zelf heeft vorig jaar enige tijd in de steigers gestaan, voor werkzaamheden aan het dak. De gevel was al eerder onder handen genomen. Het gebouw zal
Stichting Historisch Schoten gedenkt in 2017, dat het 90 jaar geleden is, dat het dorp Schoten door de gemeente Haarlem werd geannexeerd. Haarlem was uit haar jasje gegroeid en er was nauwelijks ruimte om binnen het gebied van de oude stad nieuwe huizen te bouwen. Inwoners van Haarlem vestigden zich noordelijk van het station. Haarlem zag met lede ogen aan, hoe haar burgers uitweken naar wijken als de Patrimoneumbuurt en het Kleverpark. Het grondgebied van Schoten raakte in snel tempo bebouwd, mede door de vestiging van grote industrieën aan het Noorder Buiten Spaarne. Hier werden enorm veel arbeiders gevraagd en daarvoor werden zelfs noodwoningen neergezet o.a. aan het Julianapark en de Ged. Schalkburgergracht, spoedig gevolgd door arbeiderswoningen in de Transvaalbuurt en de Indischebuurt. Het inwoners aantal groeide in rap tempo. In het oude dorp woonden destijds 600 zielen. Dat aantal groeide in zeer korte tijd naar ruim 20.000. Er moest dus iets gebeuren. Daarom werden nieuwe wijken gebouwd op Schotens grondgebied. De gemeente Schoten was niet bij machte deze groei bij te houden, met aanleg van straten, riolering, straatverlichting, elektriciteit gas enz. Het groeide Schoten al snel boven het hoofd. Men had nog geprobeerd door het bouwen van een eigen gasfabriek extra inkomsten te genereren, maar dat eindigde in een financieel debacle, mede als gevolg van fraude. Om die reden diende Haarlem een verzoek in om het oude dorp te mogen annexeren. In 1927 was het zo ver. Schoten bestond niet meer en ging op in Groot Haarlem.
Het oude dorp werd gesaneerd en bebouwd. De oude dorpskern boven de Jan Gijzenkade, omring door boerderijen, was verkrot. Mensen leefden er in onbewoonbare huizen. Daklozen hadden een onderkomen gevonden in het oude Rechthuis en de oude school aan de Rijksstraatweg. Met ferme hand werden de oude bouwsels gesloopt, werd de Rijksstraatweg aanzienlijk verbreed en verschenen nieuwe woonwijken. Het was gedaan met Schoten. Het raadhuis, dat in 1907 was gebouwd werd politiepost. Momenteel zijn in het pand tijdelijke gebruikers gehuisvest.
De klok in het gebouw, die in goede conditie verkeert, staat om onbekende redenen al jaren stil. De vervallen gevelsteen, waarop het wapen van Schoten is afgebeeld, is door de Stichting Geveltekens uit het pand verwijderd en wordt binnenkort vervangen door een replica. Met dit soort ingrepen blijft Schoten zichtbaar.
Bron foto’s: Het Noord-Hollands Archief. Foto gasfabriek: v. Roon.
HAARLEMDIER
een gedicht van Willemien Spook
er dribbelt driftig een man door de stad
een staart van mensen aan zijn gat
met een rugzak op zijn muggenrug
gaat hij van poort tot poort en terug
hij wijst omhoog en omlaag en opzij
de staart doet precies hetzelfde als hij
en zegt o wat oud en hé wat is dat
en o wat is dit toch een mooie stad
de staart die stelt steeds stadse vragen
waar de man steevast antwoord op weet
hij tovert ze uit zijn grijze hoofd en
is zijn antwoord niet compleet
dan raadpleegt hij thuis zijn enorme dossier
met knipsels over Haarlems wel en wee
hij kent alle sloppen en krochten hier
is een uitstervend soort Haarlemdier
van wie ze ontdekken zullen later
door zijn aderen stroomt Spaarnewater
zijn mond spreekt louter muggenpraatjes
zijn hartslag verslaat de Damiaatjes
meer dan heel houten Haarlem dat kan
ziet het ene oog van Fikkerman
naar Bomans eindig ik mijn betoog
och had iedereen maar één zo’n oog
De plaatsing van tijdelijke sociale huurwoningen voor statushouders aan het Delftplein mag doorgaan. De rechter heeft omwonenden in het ongelijk gesteld. Wel verdient de wijze waarop de gemeente het besluit heeft genomen, niet de schoonheidsprijs, stelt de rechter. Het besluit van burgemeester en wethouders om sociale huurwoningen neer te zetten voor statushouders en Haarlemmers met een smalle beurs, is niet goed voorbereid stelt de voorzieningenrechter in zijn vonnis. Aanvankelijk zouden er tachtig woningen komen, ineens werden dat er 160 waardoor bewoners aan het Delftplein zich overvallen voelden. Ook plaatst de rechter kritische kanttekeningen bij de hantering van de parkeernorm. Volgens omwonenden zijn er niet voldoende waarborgen dat er genoeg parkeerplaatsen komen voor de nieuwe bewoners. De buurt is bang voor parkeeroverlast. De gemeente gaat uit van tachtig parkeerplaatsen, als dat te weinig blijkt te zijn komen er nog eens veertig bij. Tot slot is er kritiek op het verkeersbeleid. Het is rond het Delftplein al behoorlijk druk. Kritiek van de politie is terzijde geschoven door de gemeente. Advocaat Lucinda Hoogewerf stelt dat de bewoners die de rechtszaak hebben aangespannen redelijk tevreden zijn met de uitspraak. Het verzoek om het besluit op te schorten is weliswaar afgewezen maar er is wel een goede belangenafweging gemaakt, stelt ze. ,,De rechter erkent dat de gemeente in aanloop dingen heeft gedaan in de besluitvorming die niet de schoonheidsprijs verdienen. De bewoners voelden zich niet netjes behandeld. Aanvankelijk was het plan veel kleiner, ineens werd het veel massaler. Bewoners voelden zich niet gehoord door de gemeente. De rechter geeft ze daarin deels gelijk.” Ook de parkeernorm deugt niet. De gemeente stelt dat er bij de tijdelijke gestapelde woningen die tien of vijftien jaar blijven staan, tachtig parkeerplaatsen nodig zijn. Als dat te weinig blijkt dan komen er nog eens veertig plekken bij. ,,Er zijn normen en er is beleid en daaruit blijkt dat je moet uitgaan van 123 parkeerplaatsen”, stelt Hoogewerf.
Bron: Haarlems Dagblad, Annalaura Molducci – 18-11-2016.
Een artist impressie van de bebouwing. Het werk wordt uitgevoerd door een bedrijf uit Vroomshoop gevestigd in Drenthe. Kennelijk zijn er in Noord-Holland geen bouwbedrijven die deze klus kunnen uitvoeren.
Het Schoterbos is een geliefd park, maar het heeft wel een probleem: wateroverlast. Regenwater kan niet goed weg, dus de grond blijft vaak te vochtig. Dat betekent niet alleen natte voeten voor bezoekers, maar ook zieke bomen in het park. Groot onderhoud en een nieuwe inrichting van het Schoterbos moeten een eind maken aan het waterprobleem. Tegelijkertijd wordt het park mooier en gezelliger gemaakt. De plannen liggen klaar en wie wil, kan tot eind november nog zijn mening geven. Om een idee te krijgen hoe het vernieuwde park eruit komt te zien, was er op zaterdag 22 oktober een rondleiding. Bezoekers kregen ter plekke uitleg, zoals over het eiland dat straks ontstaat door de aanleg van extra parkvijvers. Op het nieuwe eiland liggen de school- en volkstuinen. Na afloop kreeg iedereen een flyer én een formulier voor bezwaren of ideeën. “Wij vinden iedere mening belangrijk, want het park is er voor de bezoekers. De inspraak nemen we dus heel serieus. Als een idee haalbaar is, nemen we dat mee in het ontwerp”, legt Karen Voors uit. Zij is als omgevingsmanager onderdeel van het projectteam. Ook landschapsarchitect Stephen Tas van Buro Sant en Co hoort bij dat team. Hij maakte het ontwerp voor het nieuwe Schoterbos. Het park is een jaar of tachtig oud; de aanleg begon net na 1930. In die tijd was een park goed genoeg als je er een stukje kon lopen. Tegenwoordig willen we dat er in een park van alles te zien en te doen is. “Het Schoterbos wordt straks meer één geheel, met een parkweide en een stelsel van fietspaden en wandelpaden”, zegt Tas. “En heel belangrijk: uiteindelijk komen er meer bomen te staan dan nu.” Wat was zijn grootste uitdaging bij het ontwerp? “Het waterprobleem verhelpen. En het klinkt misschien raar, maar dat doen we juist door meer water in het park aan te leggen. Regenwater wordt dan op meer plekken opgevangen en afgevoerd via een verbinding met de Jan Gijzenvaart. Dat is een natuurlijke oplossing, net als bijvoorbeeld heuvels om regenwater af te voeren. Er ligt een oud drainagesysteem in het Schoterbos, maar dat werkt niet meer. Wij zochten oplossingen in de natuur zelf, zonder apparaten.” Voor de toekomst zijn er nog meer ideeën voor het park. Zo wil de Stayokay een kleine camping aanleggen en hoopt scoutinggroep Brigitta een plek in het park te krijgen. “Daar gaat het in deze fase niet over, voor die plannen komt er een apart traject waarin ook met de omgeving wordt gesproken”, benadrukt Voors. Het voorlopig ontwerp is te bekijken op www.haarlem.nl en in de publiekshal aan de Zijlvest 39. De inspraakperiode loopt tot en met 27 november.
Het Schoterbos in wintertooi, december 2006.
De bouw van de appartementen De Westhof op het Ripperdaterrein in Haarlem is donderdag 3 november 2016 van start gegaan. Wethouder Jeroen van Spijk heeft rond 15.30 uur op feestelijke wijze de officiële handeling verricht namens het college van B&W. Een heus kanon werd afgeschoten en spoot confetti over het terrein. Onder het genot van een hapje en drankje hadden de toekomstige bewoners alle gelegenheid alvast kennis te maken met hun nieuwe buren. De transformatie van het terrein van de voormalige Ripperda Kazerne nadert haar voltooiing met de ontwikkeling van De Westhof, 38 luxe appartementen gelegen achter het gerestaureerde, monumentale Hoofdgebouw, centraal op het kazerneterrein. Het terrein van de voormalige Ripperda Kazerne is de afgelopen jaren omgetoverd tot een geliefde woonwijk aan de rand van het centrum van Haarlem. De wijk onderscheidt zich als binnenstedelijk woongebied door een ruime opzet en een goed doordachte inpassing van nieuwbouw tussen de bestaande monumenten. De Westhof (ook wel het Spiegelgebouw genoemd, omdat het als het ware gespiegeld is aan het Hoofdgebouw) sluit hier naadloos op aan.
Klik op een afbeelding voor een vergroting
In de 50er en 60er jaren van de vorige eeuw bestonden er nog geen kliko’s of vuilcontainers. Elke huis beschikte over een ijzeren vuilnisemmer, soms twee. Het is een wonder dat men genoeg had aan één vuilnisbak per gezin. Medewerkers van Stichting Historisch Schoten zijn op zoek naar een exemplaar. Zijn er nog mensen, die in het bezit zijn van zo’n vuilnisbak? Wij zouden er graag één in onze verzameling van oud Schotense voorwerpen opnemen. Mailt u ons s.v.p. historischschoten@gmail.com.
