haarlemnoord

Eindelijk het langverwachte moment. Het gaat dan toch gebeuren!’’, is te horen in het grote en enthousiaste gezelschap dat in groten getale was toegestroomd naar het Badmintonpad in Haarlem. Daar werd afgelopen dinsdagmiddag de eerste paal geslagen voor het nieuwe pand van Bison Bowling. Bron: Hofgeest/Jutter, Tekst en foto:Ingeborg Baumann

Dit na jaren van voorbereiding want het project voor de nieuwbouw loopt al eventjes. Sterre Falke, assistent-bedrijfsleider van Bison Bowling zegt dan ook: ,,Het was een bevalling maar het is nu echt begonnen, we hebben hier zo naar uitgekeken. We zijn er achter de schermen lang mee bezig geweest en nu gaat het eindelijk fysiek beginnen. Wat een moment!’’ Dat vinden ook de meer dan 150 aanwezigen. Er wordt geproost, geknuffeld, boksen uitgedeeld en iedereen is heel trots op Marco Nederstigt en Bart Immer, die samen de kartrekkers zijn van het -toch wel iconische- Bison Bowling dat nu nog staat aan de Orionweg. Badmintonpad nummer 5 is hemelsbreed slechts 1200 verwijderd van het ‘oude en vertrouwde’ pand. ,,Maar wat een gigantische stap naar de toekomst!’’, zegt Marco.

Er komen 16 bowlingbanen, twee restaurants, een 15 meter lang buffet en een voor de regio heel nieuw concept in het nieuwe pand. ‘Prison Island.’ Dat is een game met 28 (letterlijke) cellen waar je dan uit moet ontsnappen. Een spel dat je fysieke, technische en tactische skills op de proef stelt met lichamelijke uitdagingen, hersenkrakers en leuke spelelementen. Impressies van het splinternieuwe complex worden ook getoond. Marco: ,,Wat niet verandert is dat waarom we bekend staan. De warme sfeer en de gezelligheid. De kroegsfeer als het ware. Onze slogan is ‘bowlen, eten, drinken en dansen’ en er komt natuurlijk ook weer een mooie dansvloer in het nieuwe pand. De oude sfeer in een gloednieuw pand met een andere inrichting!’’

Het voormalige politiebureau, dat vele jaren gevestigd was in een oud schoolgebouw in Haarlem-Noord, Marnixplein 11, is verkocht en wordt een kinderdagverblijf. Eind vorig jaar ontving de gemeente Haarlem een aanvraag voor een vergunning om het politiebureau op Marnixplein 11 om te bouwen tot kinderdagverblijf. Begin deze maand kregen omwonenden van het Marnixplein een uitnodiging voor een inloopavond over de toekomst van het pand. Het pand moet, volgens de flyer, een ‘sfeervolle plek’ worden, ‘waar we kinderen aanmoedigen om zichzelf en de wereld om hen heen te ontdekken’. Afzender van de flyer: Kindergarden. Kindergarden heeft ruim 70 locaties voor kinderopvang in Nederland en is onderdeel van Bright Horizons, één van de grootste kinder opvangorganisaties ter wereld.

Het voormalige politiebureau werd vorig jaar voor zo’n 1,7 miljoen euro gekocht door Invasto, een vastgoedbelegger uit Breukelen. Opvallend is dat Invasto in 2020 ook al een voormalig politiebureau verwierf, in Weesp. Dat pand werd verbouwd tot kinderdagverblijf en verhuurd aan Kindergarden. Die truc wordt nu dus herhaald in Haarlem-Noord. Eind 2025 wil Kindergarden de deuren openen van de nieuwe locatie, haar derde in Haarlem. Dat Marnixplein 11 een kinderdagverblijf wordt, is een tegenvaller voor meerdere huisartsen in Haarlem-Noord. Die zoeken, vaak al jarenlang, een geschikt onderkomen in hun deel van de stad. Passende ruimtes in Haarlem-Noord zijn schaars en komen niet vaak op de markt. Meerdere praktijken maakten hun interesse in het oude politiebureau kenbaar, maar zijn dus niet opgewassen tegen de samenwerkende belegger en de kinderopvangorganisatie. Op veel plekken in Haarlem zijn kinderopvang en dagverblijven te vinden op mooie locaties.
Bron: NH nieuws

12 februari is Arnoud van Soest in gesprek gegaan met Ton en Harry van Beelen over hun activiteiten bij Stichting Historisch Schoten. Het is een mooi verhaal geworden dat te lezen is op de website van Oneindig Noord-Holland. Klik op de link hieronder
https://onh.nl/verhaal/stichting-historisch-schoten-van-boerenoord-tot-haarlem-noord. Op deze website maakt men de geschiedenis van Noord-Holland beleefbaar. De organisatie is voortgekomen uit een project van de provincie Noord-Holland in 2011. Twee jaar later is het project verzelfstandigd in een stichting die vanaf 2019 is ondergebracht bij het Noord-Hollands Archief. Een prachtige plek voor het levendige verhalenplatform. Geregeld deelt men spannende historische verhalen en het laatste erfgoednieuws. Maar er is ook aandacht voor culturele bijeenkomsten, informatie over musea in Noord-Holland, historische verenigingen, video’s over oude tijden, historie en archeologie. Een historische kalender en interactieve verhalenkaart laten precies zien wat er in het verleden heeft plaatsgevonden. Sinds februari heeft Stichting Historisch Schoten er ook een eigen plekje, met een verhaal over het ontstaan van de Stichting, wat de medewerkers drijft, wat werd gerealiseerd en wat momenteel de speerpunten zijn. In samenwerking met verschillende musea, archieven, historische verenigingen en andere culturele instellingen waarborgt Oneindig Noord-Holland het voortbestaan van kennis en verhalen over het Noord-Hollands erfgoed. Dankzij de redactieleden Judith van Amelsvoort, Sarah Remmerts de Vries en vaste vrijwilliger en voormalig journalist Arnoud van Soest wordt de site, steeds opnieuw voorzien van interessante historische zaken.

Een boekje met foto’s uit de jaren 40-45. verkrijgbaar bij:
Kennemer Boekhandel, Kleverparkweg Haarlem
Bruna Boeken, Cronjéstraat Haarlem.
historischschoten@gmail.com
Een aantal jaren geleden verschenen foto’s op Facebook uit het laatste jaar van de tweede wereldoorlog. De foto’s zijn afkomstig uit een nalatenschap en lagen ergens op een zolder van een huis in Nieuw Zeeland. In dit boekje zijn ze voor het eerst allemaal te zien. Voorzien van commentaar geven zij een beeld van de laatste oorlogsmaanden en de bevrijding van Haarlem. Het eerste deel van het boek gaat voornamelijk over Haarlem-Noord. Het tweede deel over Haarlem-Centrum, Aerdenhout, Overveen en Bloemendaal. Meer dan 100 pagina’s foto’s en teksten.

Wie heeft een duidelijke foto van de geschilderde muur zonnewijzer die in de zuidelijke gevel van Huis te Zaanen aan de Orionweg te vinden is. Het gebouw is van 1930 tot 1990 in gebruik geweest als filiaal van de Stadsbibliotheek van Haarlem. Door slecht onderhoud verkeert de zonnewijzer in slechte conditie. De schaduwwerper is verroest en afgebroken. Is er iemand die in het bezit is van een foto van het huis waarop de zonnewijzer in goede staat zichtbaar is.

Boven de deur in de zuigevel is de zonnewijzer, met daarboven op het dak de klokkenstoel.

In de zuidgevel van Huis te Zaanen zijn vaag de contouren van een geschilderde (muur) zonnewijzer te zien. Er zijn nog resten van goudverf aangetroffen. De zonnewijzer is mogelijk in de periode na 1881, toen de familie Bredius op het huis kwam wonen, gerestaureerd. Het huis was vervallen en zelfs enige tijd in gebruik voor bollen opslag. Bredius nam de architecten Sanders en Berlage in de arm, om het huis in historiserende stijl te herstellen en in te richten. Berlage was daar in dienst en heeft het werk uitgevoerd. De zonnewijzer is in de loop van de tijd in verval geraakt en is zelfs enige tijd geheel verdwenen achter een stuc- en verflaag, maar is nu weer (deels) zichtbaar, mede door inwerking van regen.
Stichting Historisch Schoten onderzoekt de mogelijkheid om de (muur)zonnewijzer in oude glorie terug te brengen, omdat het een uniek exemplaar is. Er zijn slechts vier andere muur zonnewijzers in de omgeving bekend, twee in Haarlem, één in Spaarndam en één in Bloemendaal, soms in steen gehakt of op hout geschilderd.

In de klokkenstoel op het dak van Huis te Zaanen ontbreekt de luidklok. Hiervoor is een vervangend exemplaar gevonden. Vroeger, toen het grondgebied rond Huis te Zaanen veel groter was en er arbeiders in dienst waren om het land te bewerken, werden op de zonnewijzer de uren afgelezen om de bel te luiden, voor aanvang van werk en etenstijden. Ten tijde van Bredius was dat niet meer het geval. Stichting Historisch Schoten streeft er naar beide historische objecten in hun samenhang te herstellen.

Bij de Schoterbrug ontstaat in rap tempo het nieuwe Haarlem Business Center. Het gebouw gaat straks plek bieden aan 126 verschillende bedrijven, met eigen parkeervoorziening en horeca. Er zijn al een behoorlijk aantal bedrijfsruimtes verkocht.

De plek tussen de vloer en het plafond waar de moffenzeef is gevonden.  © Foto Tos Kostermans 

Het moet een stiekeme bedoening zijn geweest aan de Raadhuisstraat 1A in Haarlem tijdens de Tweede Wereldoorlog. De bewoonster luisterde vermoedelijk heimelijk naar Radio Oranje, dankzij een vernuftige radioantenne: de moffenzeef. Het apparaat werd onlangs opgeduikeld tijdens werkzaamheden en bevindt zich in zo’n goede staat dat het Amsterdamse Verzetsmuseum de antenne opneemt in de vaste collectie.

Al sinds mensenheugenis is er een garagebedrijf gevestigd aan het begin van de Raadhuisstraat in Haarlem-Noord. Twintig jaar bestiert Arjan Knijnenburg garage Groenendaal, maar het is tijd voor een ander plan. Al maanden is hij met twee aannemers bezig om het pand te verbouwen tot woning. Het is een pittige klusdag in oktober vorig jaar als Floris Smidt bezig is om het plafond eruit te halen. Dat gaat niet vanzelf. Smidt: ,,Meestal rag je zo door een plafond heen, maar dit moest even met beleid gebeuren.’’ Het is vermoedelijk de redding geweest van de antenne uit de Tweede Wereldoorlog. Want ineens ziet Smidt iets liggen in de ruimte tussen het plafond en de vloer van de bovenwoning. Heel voorzichtig halen ze het eruit. Maar wat is het? Een houten raamwerk met een draad eraan. Knijnenburg: ,,We hadden echt geen idee.’’ Toevallig heeft de andere klusser Mark Sorber onlangs contact gehad met het Verzetsmuseum en besluit een foto te mailen van het ding. Bij het Amsterdamse museum maken ze bij ontvangst van de foto vrijwel direct een vreugdedansje. Dit is een moffenzeef, is al snel duidelijk. Of iets netter: een Germanenfilter. Dat is een antenne die mensen in de oorlogsjaren zelf in elkaar gezet konden zetten van hout en nylondraad. Met het apparaat, dat iets meer dan een halve meter hoog en breed is, konden de Duitse stoorzenders omzeild worden. David van Emden van het Verzetsmuseum: ,,De antennes zijn heel kwetsbaar, de meeste antennes zijn verloren gegaan. De moffenzeef die in Haarlem is gevonden is een bijzonder mooi en vakkundig gemaakt exemplaar. Vandaar dat we hem ook opnemen in de permanente tentoonstelling.’’

Bron: haarlems Dagblad

Met de bouw van “Vermaat’s Moderne Bakkerijen” verscheen in 1961 een broodfabriek aan de Paul Krugerkade. De fabriek was de opvolger van de kleinere bakkerij van Willem Vermaat, die al 25 jaar aan de overkant van de Paul Krugerkade zat. Hij had veel succes met het aanbieden van vers brood tegen lagere prijzen dan zijn concurrenten, en bediende de snelgroeiende bevolking van de Transvaalbuurt en de rest van Haarlem door zijn waren rond te brengen in bakkerskarren. De nieuwe bakkerij maakte op industriële schaal brood en banket, en zo kon hij ook aan supermarkten leveren. Het was de grootste bakkerij van Noord-Holland. Vermaat werd in 1997 overgenomen door de Quality Bakers Group. Die werd in 2008 opgekocht door Bakkersland. Bakkersland beëindigde het bedrijf aan de Paul Krugerkade nummer 8, en in 2009 waaide de geur van vers gebakken brood voor het laatst door onze straten. In oktober 2024 is een begin gemaakt met het afbreken van de hallen van de bakkerij. “Slopen” heet tegen­woordig “ontmantelen”. Je kunt grote rupskranen voorzien van een beton­vergruizer met gemak dikke steunpalen fijn zien knijpen. Even schudden met de sorteergrijper, en het metaal dat blijft hangen wordt netjes in de container voor oud ijzer gelegd. Ook hout heeft een eigen bak en beton natuurlijk ook. Inmiddels is een grote kale vlakte ontstaan, waar een tijdelijk parkeerterrein wordt ingericht.

Philippo heeft de bedrijfsruimte aan het Spaarne verlaten. Ruim 48 jaar is Philippo Bouwcenter aan de Spaarndamseweg gevestigd geweest. Nu is het bedrijf verhuisd naar Ted Vermeulenweg in de Haarlemse Waarderpolder. Op de vrijgekomen plek is een woningbouwproject geprojecteerd. Dat heeft ook gevolgen voor het pand om de hoek aan de Paul Krugerkade. Het gaat om een gemeentelijk monument. De voormalige Beschuit-en biscuitfabriek. De heer H.J. van Dijk liet rond 1902 een beschuitfabriek bouwen. Toen in 1949 bleek, dat de latere eigenaar, de heer I.Cohen de oorlog niet had oveleefd, werd de fabriek opgeheven. Het gebouw bestaat nog steeds. Het werd de laatste jaren gebruikt door een tegelhandel. Na vertrek van Philippo is de toekomst van dit stukje industrieel erfgoed onzeker. Op de foto zien we de Beschuitfabriek met daarachter het gebouw van Union Chocoladefabriek. De Paul Krugerkade is dan nog niet gedempt.